Jawel, het gaat echt gebeuren. Coronatijd, geen evenementen, weg doel. Tenminste, dat dacht ik tot 2 weken geleden. Toen werd ik ineens benaderd door mijn loopmaatje uit Vlaardingen. 'Jij wilde toch voor je verjaardag een marathon gelopen hebben?'... eh ja... 'Nou, dan moeten we 7 juni maar eens gaan, vind je niet?'

Ik zou ik niet zijn, als dit idee niet enorm aansloeg. Ja, ik heb weken niet echt voluit getraind. Ik heb meer gefietst dan gelopen. Ja, ik ben niet zo voorbereid als in maart, maar goed. Wat kan het mij schelen. Ik doe het voor mijzelf, en voor niemand anders. Een tijd maakt niet uit, het is sowieso een PR. Ik besluit eerst een 25km duurloop te doen voordat ik definitief besluit. Nou ja, eigenlijk heb ik al besloten, die duurloop is eigenlijk alleen maar om even te voelen hoe het gaat. En dat gaat best lekker.

Ik bevestig mijn deelname en er wordt een route gemaakt. Ca. 42 km. Geen officiële afstand, maar we zullen op het horloge die 42. 195 meter afleggen, linksom of rechtsom. Ik app nog wat loopmaatjes en zorg ervoor dat we hier en daar nog wat support krijgen. Anders wordt het wel heel ver. En hoe leuk is het, dat mijn loopmaatje zich voorgenomen heeft de hele afstand mee te lopen. Voor hem is het niet de eerste keer, dus hij zal wel weten waar hij aan begint. Ondertussen heb ik de gelletjes gekocht, heb mijn laatste training met wadlopen gedaan (hoezo ideale voorbereiding) en zegt mijn horloge dat ik in herstel ben. Als we maar plezier hebben...