Na een week van (relatieve) rust stond er dit weekeinde weer een lange duurloop op het programma. 23 Kilometer. 

En dan is het prut-weer. Regen, harde wind... bah. Er werd mij afgelopen week verteld, dat trainen met harde wind goed is. Stel nou dat het op de dag van de marathon ook waait. Vooruit, hoewel ik wel pas na de regen vertrok. Ik had niet echt een super dag. De hele dag al niet. En dat merkte ik. Ik had wel weer een leuke route gemaakt, grotendeels door natuurgebieden. Na ruim 7 kilometer kreeg ik windje tegen. Dat was wel zwoegen. Wat een woei! Uiteindelijk waren de laatste 6 kilometer erg zwaar. Ik had duidelijk niet genoeg gegeten. Leeg en moe kwam ik thuis... Ondanks de vermoeidheid wel trots. Nog nooit heb ik zo ver gelopen. 💪🏼