In Nederland komt er een hittegolf, het beheerst het nieuws, 'we' hebben een hitteplan. Hier is het elke dag bloedheet. Volgens de berichten 38 graden, gevoelstemperatuur oplopend tot boven de 50. En wat doe je dan? Geef je ouderen extra te drinken?

Natuurlijk. Alhoewel, hier zijn er andere regels. Zodra het licht wordt, ga je aan het werk, zo rond 5 uur dus. Even voor de vorm, wij starten ook ruim voor 6 met fietsen. Wanneer wij in de vroege uurtjes langs de rijstvelden fietsen, zien we inderdaad veel ouderen kromgebogen in het water staan. Rijst planten. Moet ook gebeuren anders is er niks te eten. Lange mouwen, lange broek, het bekende hoedje op en liefst ook nog een soort bivakmuts en handschoenen, zodat het hele lijf lekker bedekt is. Wij fietsen in korte broek en sportshirtje met korte mouwen. Vindt men echt heel gek hier. Ze willen onze kletsnatte zweetarmen continu aanraken en kletsen dan honderduit. Geen idee wat er gezegd wordt, maar het is wel duidelijk dat wij niet snik zijn. Fietsen in die hitte, knettergek. We trappen de kilometers makkelijk weg zo aan het einde. Het is dan ook nagenoeg vlak. Tegen half 10 ('s morgens!) Is het kwik al opgelopen naar een liter water per uur. Geen idee hoe hoog dat is, maar zo snel komt het er wel uit. We rijden over de geasfalteerde dijk waar geen enkel plekje schaduwcte vinden is. Lekker warm ja. Mag dat eigenlijk wel volgens het hitteplan? We kunnen ondertussen thee zetten van het water in de bidons, zo warm is het geworden.

Het landschap voelt wel wat Nederlands, dijkje, koeien (waterbuffels) in de wei, plat landschap. Alleen die temperatuur, die is echt on-Nederlands. Want zelfs met een hittegolf kom je niet aan de 40 graden. Na een paar uur rijden we Hanoi binnen. Eindbestemming van de fietstocht. Het is meteen chaos, druk en we zien voor het eerst toeristen. Onze bubbel barst een beetje. We gaan gewoon nog een paar dagen decadent doen. Dat hebben we wel verdiend na die 950km in het zadel.