Na een slopende dag gisteren heb ik geslapen als een blok op het betonnen bed. Vandaag weer 75km, we naderen Hanoi in rap tempo zo.

Het is al enorm heet buiten als we rond half 7 vertrekken. Boven de 30 graden zeker. We rijden het stadje uit en merken dat we weer wat in de bewoonde wereld komen. Mensen zijn iets minder toegankelijk en er is meer bebouwing. We fietsen bijna de hele ochtend over een dijk, langs aan de ene kant de Rode Rivier en aan de andere kant vele rijstveldjes. Het is relatief plat vandaag, de bergen liggen in de verte toe te kijken. Heel af en toe gaat het iets omhoog een dorpje in. Voor de benen iets rustiger. Na een uurtje trappen merken we dat de gevoelstemperatuur nog verder stijgt. We zijn doorweekt, eten een lokaal broodje (net een langwerpige oliebol met room erin) en drinken het lauwe water dat we bij ons hebben. De lucht is strakblauw, dus wat dat betreft geen verkoeling. De omgeving is nog steeds fantastisch, hoewel het wel vreemd is om te zien, dat de doden tussen de rijst- en maïsveldjes begraven liggen. Hoe anders dan bij ons. Soms komen we stukken weg tegen met een boomstam erop. Achter die boomstam ligt dan 1m breed en 20 of 30m lang rijst, maïs of pinda's te drogen. Gewoon op de openbare weg. En iedereen stuurt er gewoon omheen. Waarom ook niet.

Tegen 11 uur zijn we in de buurt van de bestemming van vandaag. En dat is maar gelukkig ook. We fietsen op een asfaltlint waar geen centimeter schaduw te vinden is. Alles is bloedheet (gevoelstemperatuur dik over de 50 graden), het water, de rijwind, zelfs mijn uitademing is niet meer verkoelend. Af en toe is er een stukje waar het net nog heter is. Alsof we in een sauna aan het fietsen zijn. Gelukkig vinden we snel een hotelletje met airco en ventilator. Lekker afkoelen en uitrusten vanmiddag.