Goh, wat waren we kapot gisteren. Niets zinnigs kwam er meer uit. Na een heerlijke nacht openen we de gordijnen en... mist. We mogen ontbijten en dat is een feestje. Bananenpannenkoek met chocoladesaus en een goede bak koffie, een mangosapje en schaaltje vers fruit.

We krijgen nog wat banaantjes en flesje water mee voor onderweg. Heerlijk begin van de dag. We starten vandaag met de afdaling van de klim gisteren. Dat gaat een stuk vlotter. Door de mist hebben we geen al te spectaculaire uitzichten. Overal komen we wel weer kinders tegen die roepen: xin chao, hello. Bij de splitsing waar we gisteren naar boven gingen, stoppen we voor een kopje thee. Heerlijk, we doen het rustig aan vandaag. Toilet is in de kippenren en thee drink je uit een vingerhoedje (nou ja, iets groter, maar je blijft bijschenken). Langs de weg is het een aaneenschakeling van huisjes, steen of hout en restaurantjes. Dan passeren we een varken dat net uitgebeend wordt. Yuk, het bloed stroomt verdund met water over straat en ik (zonder mijn voorspatbordje) zit tot mijn knieën onder. Even met de toetenpoetsers en handgel afdoen. We vervolgen onze weg langs prachtige natuur. Zo groen overal en zo veel vlinders, van klein wit tot zo groot als je hand en in prachtige kleuren. De weg gaat wat op en neer, met nog steeds af en toe klimmetjes van 10%. We draaien onze handen er niet meer voor om. De bovenbenen zijn van eikenhout en de kuiten van staal ondertussen. Ondeweg zien we ook regelmatig billboards die de politiek promoten (denk ik). Hoe fraai is het, dat vandaag ook de zon gaat schijnen. Voor de sfeer top, voor het lijf minder. Drijfnat stoppen we bij een kraampje om onze watervoorraad aan te vullen. De meneer komt meteen met twee stoeltjes naar buiten. Totaal leeg zitten we even in de schaduw. Zo snel als we het uitzweten, kunnen we niet eens drinken. Dat moet morgen anders. Dan hebben we een hele lange rit voor de boeg.