Dat is fietsen, maar dan anders. Het is warm, tussen de 23 en 28 graden Celcius. Dat zegt men. Gevoelsmatig ligt het vele malen hoger. Het is vochtig, 89% luchtvochtigheid. Dat betekent zweten.

We vertrekken 's ochtends vroeg, vaak rond half 8. Dan is het nog redelijk. Even rustig infietsen, de beentjes los en dan BAM de eerste helling wacht. Ze zijn hier niet mega steil, 6 - 8% zo'n beetje. Maar het zijn de tropen, dus zodra je aan een klim begint, begint het water te lopen. Bovenop is steevast bijtanken uit de bidons. We hebben er ieder twee, één 750ml en een 500ml. En in de fietstas minimaal 1,5 liter reserve. Het is broodnodig om aan te kunnen vullen. Ook gebruiken we elektrolyten, oftewel een bruistabletje met mineralen. Voor (top)sporters, en zo voelen we ons ook. Geeft het water een smaakje en vult de uitgezweette mineralen aan. Afdalen is heerlijk, de rijwind zorgt voor wat verkoeling. Naarmate de dag vordert, wordt het warmer. Logisch, de zon staat vaak te knetteren boven ons. We fietsen met een helm, is veiliger met al dit verkeer. Het is alleen wel goed warm. In straaltjes komt het water soms over het voorhoofd naar beneden. Nog even over het verkeer. Er zijn scooters, veel scooters, meestal elektrisch, dus die hoor je niet. Dan heb je motoren, driewielers wagentjes, tweetakt vrachtwagentjes en de kolossale trucks. En ze rijden onverwachts netjes. Passeren ruim en wachten netjes achter ons als ze er niet voorbij kunnen. Komt misschien ook door onze fluoriserende shirts. We vallen op. Vandaag ook de andere kant van de teopen leren kennen. Regen. En niet een beetje. Met bakken viel het uit de hemel. Wij waren tot op ons bot nat. De spullen in de tassen gelukkig nog droog. Glibberen en glijden door de straten, warme plonzen over ons heen. Ik kon mijn voorspatbord niet meenemen op deze reis, en daar had ik spijt van. Dan maar provisorisch oplossen met een lege waterfles. Het zal vast niet de laatste bui zijn...